Random Thoughts

เวลาเราเช่าเว็บเซิร์ฟเวอร์ เราจ่ายเงินให้กับอะไรบ้าง คร่าว ๆ ก็น่าจะเป็น

• สถานะ "ออนไลน์" หรือเปิดอยู่และเข้าถึงผ่านอินเทอร์เน็ตได้ตลอดเวลาของเครื่องคอมพิวเตอร์
• ตัวเซิร์ฟเวอร์ หรือซอฟต์แวร์ที่คอยรับ-ส่งข้อมูลและประมวลผลตามซอฟต์แวร์ที่เราเขียนใส่เข้าไป
• พื้นที่เก็บไฟล์
• บริการเบ็ดเตล็ดอื่น ๆ เช่น การสำรองข้อมูลอัตโนมัติ บันทึกการเข้าใช้งาน

ถ้าเอาเฉพาะที่ใช้งานจริง ๆ ก็จะพบว่าคุณสมบัติเกือบทั้งหมดนั้นมีอยู่ในโทรศัพท์มือถือของเรานี่เอง เปิด/ต่อเน็ตได้เกือบตลอดเวลา เก็บไฟล์ได้ ตัวเซิร์ฟเวอร์ก็ไม่น่าจะดัดแปลงยากนักให้มาลงโทรศัพท์ได้ ความสามารถในการประมวลผลก็น่าจะสูงกว่าเว็บเซิร์ฟเวอร์ยุคแรก ๆ แล้วด้วยซ้ำ แค่เว็บเล็ก ๆ ง่าย ๆ คนเข้าไม่มากก็คงไม่ลำบากนัก

ที่ยังไม่แน่ใจ/หาอ่านไม่เจอก็มีแค่ว่าจะทำยังไงให้เราเข้าถึงตัวเซิร์ฟเวอร์จากอินเทอร์เน็ตทั่ว ๆ ไปได้ ถ้าต่อเน็ตผ่านไวไฟก็คงใช้พวก dynamic dns ได้ แต่ถ้าต่อผ่าน EDGE หรือ 3G นี่ยังไม่รู้

ถ้าทำได้ครบแล้ว เราก็น่าจะได้เว็บเซิร์ฟเวอร์ในกระเป๋ากางเกง ง่ายต่อการซุกซ่อน ไม่ทิ้งร่องรอยมาก ยากต่อการยึดครอง

มีวิธีให้เลือกมากมายเพื่อรักษาความปลอดภัยของการส่งข้อมูลผ่านอินเทอร์เน็ต

ปัญหาก็คือ ถ้ารู้แค่วิธีใช้เครื่องมือที่ช่วยเรื่องพวกนี้อย่างผิวเผิน มันก็อาจจะทำให้เรารู้สึกปลอดภัยกว่าความเป็นจริง อาจเผลอเรอ ยิ่งอันตรายกว่าการไม่รู้จักเครื่องมือพวกนั้นแล้วเลี่ยงการส่งข้อมูลผ่านอินเทอร์เน็ตไปเลย

ทางเลือกที่ดีกว่าคือการเข้าใจกลไกต่าง ๆ ว่าอะไรสามารถเกิดขึ้นในขั้นตอนไหนได้บ้าง แต่บางครั้งมันก็ยากและกินเวลา

ทำไงความปลอดภัยจึงจะเป็นเรื่องง่าย

เพิ่งรู้จักศัพท์ใหม่ Netroot

มีพลเมืองแล้ว ก็มีพลเมืองเน็ต

มีรากหญ้าแล้ว ก็มีรากหญ้าเน็ตบ้าง คิดว่าหมายความกว้าง ๆ ถึงพวกที่รวมตัวกันรณรงค์ออนไลน์นะ